شوک بنزینی در بدترین زمان؛ دولت پزشکیان با گرانی سوخت چه ریسکی کرده است؟
پرواز قیمت دارو در یک سال؛ آموکسیسیلین از ۳۲۰ هزار تومان به ۱.۲ میلیون رسید
دلار ۲۲۱ هزار تومانی و تورم ۱۳۰ درصدی؛ مردم تا کی تاب میآورند؟
ترامپ:ممکن است خیلی زود به کوه کلنگ حمله کنیم
آمار هولناک از زنکشی در ایران؛ ۶۳ قتل از ابتدای سال و وقوع جنایت در هر ۴ روز
مأموریت سخت قالیباف در پکن؛ چین از ایران چه میخواهد؟
سیاست تازه آمریکا؛ نفتکش در برابر نفتکش
هرمز دوباره میدان جنگ شد؛ حمله به لارک آغاز یک دور تازه یا هشدار آخر؟
امروز چای ایرانی به ۲۷ کشور جهان صادر میشود و کشورهایی همچون ترکیه، روسیه، چین، هندوستان، آذربایجان و ارمنستان از جمله مشتریان این محصول هستند. سال گذشته نیز نزدیک به ۲۰ میلیون دلار ارز از محل صادرات چای وارد کشور شد
با این حال، پرسش بنیادین این است: چه میزان از ثروت تولیدشده در مزارع و باغات، به جیب تولیدکننده و اقتصاد منطقه بازمیگردد؟
من نمیآیم؛ نه چون آن روزها را فراموش کردهام، بلکه دقیقاً چون فراموش نکردهام. نمیآیم، چون هنوز «برای ایران» را به یاد دارم. نمیآیم، چون هنوز سخن از عدالت و صداقت و شایستگی را به یاد دارم. نمیآیم
ترامپ شاید در میدان نظامی مدعی قدرت باشد؛ اما اگر نتوانسته باشد اراده ایران را درهم بشکند، شکست او فقط شکست در میدان جنگ نیست؛ از میدان جنگ تا میدان حیثیت، بازنده شده است
منطقه آزاد انزلی مسیر رشد خود را گامبهگام و با اتکاء به سرمایه انسانی، مشارکت بخش خصوصی و حمایت سرمایهگذاران پیموده است.
آقای استاندار، دیر بجنبید؛ مسئولیت فروپاشی چوکا به نام شما و دولت چهاردهم خواهد خورد
امروز اما تخریب های انبوه، ساختوسازهای بیضابطه و گردشگری بیبرنامه، تن این کودک را زخمی کردهاند. هر زمینی که از دست بومیان بیرون میرود، خیلی زود تبدیل میشود به دیوار، ویلا و تغییر کاربری؛
وقتي صداوسيما به جاي ايفاي نقش همگرايانه، به تشديد دوقطبيها و حاشيهسازي براي دولت بپردازد، نتيجه آن كاهش اعتماد عمومي، تضعيف انسجام ملي و دور شدن مخاطب از رسانه رسمي خواهد بود
یادداشت: نخستین ضرورت امروز کشور، ایجاد فرماندهی واحد و مقتدر اقتصادی است. هیچ جنگی، حتی جنگ اقتصادی، بدون فرماندهی منسجم قابل اداره نیست. اکنون یکی از مهمترین مشکلات کشور آن است که اساساً معلوم نیست فرمانده اصلی اقتصاد کیست و مرکز تصمیمگیری نهایی کجاست. تعدد مراکز قدرت، موازیکاری نهادها، تصمیمهای متناقض و فرسایش بروکراسی، توان […]
یادداشت- ناصر ذاکری: دوره یکساله گذشته بیتردید دورهای بیبدیل در تاریخ معاصر کشورمان و بلکه جهان است. دشمن با دو هجوم گسترده و بهکارگیری پیچیدهترین و فناورانهترین روشها سعی در تحمیل اراده خود داشته، اما موفق نشده است. تعریف واژههایی همچون جنگ، بازدارندگی و تابآوری تغییر کرده و حتی کارایی بسیاری از ابزارهای جنگی […]
سیاست محلی، عرصه معجزهسازی نیست؛ عرصه کارِ پیوسته و کم ادعاست. شورایی موفق است که کمتر شعار دهد و بیشتر توضیح بخواهد، کمتر وعده بدهد و بیشتر پاسخ گو باشد. چنین شورایی شاید پرسر و صدا نباشد، اما میتواند اعتماد ازدسترفته را، آرام و تدریجی، بازسازی کنند
برف گیلان رفت، اما درسش باید بماند: هیچ اعتراضی، هیچ خشمی، هیچ تغییری ارزش نابودی زیرساختهای حیاتی شهر و استان و کشور را ندارد. ویرانی امروز، فردای بهتری نمیسازد.
مقایسه تطبیقی نشان میدهد در حالی که میانگین زمان ترخیص در امارات ۱ تا ۲ روز، ترکیه ۲ تا ۴ روز و عربستان ۳ تا ۵ روز است، عدد ۲۴روزه ایران بیانگر یک عقبماندگی ساختاری است
مسأله اصلی اقتصاد ایران، نبود تصمیم درست نیست؛ بلکه نبود سازوکار تصمیمگیری درست، پایدار و پاسخگوست. تا زمانی که این مسأله اصلاح نشود، حتی بهترین سیاستها نیز میتوانند به بدترین نتایج منجر شوند
شورا باید همان باشد که قانونگذاران خواستهاند: نهادی مستقل، آگاه و بلندنگر که رسالتش صیانت از حقوق شهروندان است، نه غلتیدن در چرخ دندههای روزمره اداره شهر
گیلان با ظرفیتهای فراوان در حوزههای کشاورزی، گردشگری و صنعت، و با موقعیت ممتاز ساحلی خود در خزر، میتواند سهمی شایسته در اقتصاد ملی ؛ منطقهای و دریا محور داشته باشد
یادداشت- دکتراسماعیل خلفازاده: یکی از پرسشهای بنیادین در تحلیل نظام سیاسی جمهوری اسلامی ایران، تبیین دقیق حدود و ثغور مسئولیت رئیسجمهور است. هنگامی که رئیسجمهور خود را صرفاً «مجری منویات رهبری» معرفی میکند، در واقع در حال بازتعریف جایگاه خود در منظومه قدرت است.
با وجود اهمیت بیبدیل نقش محیطبانان، آنها با مشکلات فراوانی روبرو هستند: کمبود امکانات و تجهیزات: بسیاری از مناطق حفاظتشده فاقد خودرو، تجهیزات پایش و سامانههای ردیابی مناسب هستند
سالها میان دو تصور افراطی آونگ شدیم: یکبار امید به گشودن همهی قفلها با تکیهی یکسویه بر شرق، و بار دیگر با یک گشایش به غرب
جریان های سیاسی که بیش از یک کنش معرفه به گعده هایی قدرت معاش تبدیل شده اند و با سیاست زدگی محض صرفا به دنبال سوگیری های جریانی بودند و تهی از حداقل بصیرت لازم با نگاهی قدرت طلبانه و قلدرمعابانه بدون اندک دغدغه ای در خصوص وضعیت مردم جامعه فضای سیاسی کشور را به میدانی برای تخریب حریف و پیگیری مطالبات جریانی و گاها شخصی تبدیل کرده اند