بورس در گرداب ریسکهای سیاسی
۷۴ درصد کاربران اینترنت از فیلترشکن استفاده میکنند
اگر آمریکا خارک را بگیرد روزی ۱۰۰۰ موشک روی آن میریزیم
در دل کوه کلنگ چه خبر است؟ | چرا ترامپ در پی نابودی دژ زیرزمینی ایران است؟
از «نود» تا «فوتبال ۳۶۰»؛ روایت یک صدای حذفنشدنی در فوتبال ایران
سناریوی بستن هرمز و بابالمندب؛ ایران برنده میشود یا جهان علیه تهران متحد؟
راز حملات پراکنده آمریکا علیه ایران چیست؟
پیشنهادهای میانجیها به ایران رسیده است
تا زمانی که جنگ به طور کامل متوقف نشود و تکلیف متغیرهای کلانی نظیر تحریمها، آزادسازی منابع بلوکه شده کشور و روابط با کشورها به ویژه کشورهای حاشیه خلیج فارس مشخص نشود، صحبت از برنامههای پساجنگ بیفایده است
شاید به گوشتان رسیده باشد که وقتی میخواهند میزان فقیر بودن یک فرد، یک گروه خاص یا یک طبقه را بررسی کنند از شاخص سهم هزینه خوراک به کل هزینهها استفاده میکنند. اما سوالی که ممکن است برای برخیها پیش بیاید این است که چرا؟
از نظر این کارشناس اقتصاد کلان، وقتی تورم سالانه به بیش از ۶۰ درصد میرسد یعنی تورم سقف جدیدی زده و ایران وارد یک دوره بیثباتی شده که پیش از این تجربه نکرده است
وقتی به آمارهای رسمی کشور در پایان بهار ۱۴۰۵ نگاه میکنیم، با سه عدد کلیدی مواجه میشویم که هر کدام بخشی از این واقعیت تلخ را روایت میکنند: تورم ماهانه ۵.۹ درصد، تورم نقطه به نقطه ۸۸.۶ درصد و تورم سالانه ۶۲ درصد
در بخش خوراکیها، با اعداد جدیدی رو به رو هستیم.روغن: تورم ۴۳۱ درصدی روغن نباتی و ۳۵۳ درصدی روغن مایع، به معنای خروجِ کامل این قلم از ردیفِ خریدهای عادیِ بخشی از جامعه است.
اقتصاد ایران در آستانه سال ۱۳۵۷ با تغییرات ساختاری عمیقی مواجه بود. افزایش ناگهانی درآمدهای نفتی در ابتدای دهه ۵۰، حجم عظیمی از نقدینگی را به جامعه تزریق کرد که نتیجه آن شکلگیری اولین جرقههای تورم دو رقمی در دوران مدرن ایران بود.
برای بررسی وضعیت فعلی، باید به این نکته توجه کرد که شرایط اقتصادی ما دنباله وضعیتی است که از سال گذشته با آن مواجه بودهایم. متأسفانه حتی بدون جنگ نیز به دلیل تداوم تحریمها و مشکلات ناشی از تورم، چشمانداز خوبی برای اقتصاد متصور نبودیم.
اقتصاد ایران در سال گذشته یکی از پیچیدهترین و پرچالشترین دورههای خود را تجربه کرد. از یک سو فشارهای تورمی، محدودیتهای تجاری و مالی و مشکلات ساختاری اقتصاد ادامه داشت و از سوی دیگر تحولات امنیتی و تهدیدات خارجی فضای تصمیمگیری اقتصادی را حساستر کرد.
نقشه تورم در ایران دیگر یکدست نیست؛ در حالی که میانگین تورم سالانه کشور ۴۷.۵ درصد ثبت شده، کردستان با ۵۴.۶ درصد بالاترین نرخ را تجربه میکند و تهران با ۴۱.۸ درصد در پایینترین سطح ایستاده است؛ فاصلهای ۱۲.۸ واحد درصدی که برای یک شاخص ملی، معنادار و هشداردهنده است.
تصمیمات تازه دولت برای افزایش کالاهای مشمول خرید با کالابرگ در ظاهر یک «تسهیل دسترسی» است؛ اما در بطن خود روایتی عریان از وضعیت معیشتی خانوار ایرانی را بازگو میکند. وقتی تأمین ابتداییترین نیازهای خانواده هم به صف کالابرگ و یارانه گره میخورد، دیگر نمیتوان از «تنظیم بازار» سخن گفت؛ این تصویر، نشانه عبور اقتصاد از نقطه هشدار است.
رشد اقتصادی کُند، محدودیتهای فضای اینترنت و شوکهای کوتاهمدت به کسبوکارهای کوچک، بسیاری از فعالان اقتصادی و خانوارها را تحت فشار قرار داده است. اقتصاددانان بر لزوم کاهش سریع نااطمینانی و اتخاذ بستههای سیاستی جامع تأکید دارند.
اختصاصی/ وضعیت امروز اقتصاد ایران، فراتر از ناکارآمدی دولتها، بازتاب مستقیم و دردناک چارچوبهای سیاستگذاری کلان و حاکمیتی است. دولتها در عمل، بیشتر مجریانی برای پرداخت هزینههای سیاستهای ساختاری ثابت هستند تا سیاستگذاران مستقل.
مسأله اصلی اقتصاد ایران، نبود تصمیم درست نیست؛ بلکه نبود سازوکار تصمیمگیری درست، پایدار و پاسخگوست. تا زمانی که این مسأله اصلاح نشود، حتی بهترین سیاستها نیز میتوانند به بدترین نتایج منجر شوند
برای دستیابی به ارزش ۱۲۳ میلیون تومان صرفاً با اسکناسهای ۱۰ هزار تومانی، نیاز به گردآوری ۱۲،۰۰۰ برگ اسکناس است. این عدد به تنهایی نشاندهنده عمق کاهش قدرت خرید اسکناس در طول زمان است
یکی از کانونهای اصلی بیثباتی در اقتصاد ایران، ناترازی عمیق در بخش بانکی است که عمدتاً ناشی از استمرار پرداخت تسهیلات تکلیفی و خلق پول بدون پشتوانه برای پوشش کسریهای دولت و بنگاههای اقتصادی زیانده است.
قلامی، چون نان، گوشت، شیر، میوه و سبزیجات در مهرماه با افزایش قیمتی قابل توجه مواجه شدند. بهطوریکه تورم ماهانه نان و غلات به ۹۸ درصد، سبزیجات و حبوبات به ۷۷.۷ درصد و چای و قهوه به ۶۸ درصد رسید.
روند نزولی رشد اقتصادی در تابستان سال جاری، زنگ خطری جدی برای سیاستگذاران و فعالان اقتصادی است. اگرچه بخشی از این کاهش ناشی از عوامل خارجی مانند تحریمها و بحرانهای جهانی است، اما بخش مهمی از آن ریشه در ضعفهای ساختاری و سیاستگذاری داخلی دارد که برای عبور از این گرداب خطرناک، به اصلاحات عمیق، تصمیمگیریهای شجاعانه و بازنگری در اولویتهای اقتصادی کشور نیاز است
با فعال شدن مکانیسم ماشه، شش قطعنامه شامل محدودیتها و تحریمهای جامع علیه برنامههای هستهای و موشکی ایران، ممنوعیت صادرات و واردات سلاحهای متعارف، محدودیتهای بانکی، تحریمهای فردی و نهادی و نظارت دقیق بر کشتیها و هواپیماها بازمیگردند
،اظهارات اخیر وزیر کشور درباره دستور رئیسجمهور مبنی بر پرداخت بخشی از هزینه نان توسط دولت، بهمنظور جلوگیری از افزایش قیمت بیش از توان مردم، یکی از نشانههای بارز این بازگشت است.
معاونت بینالملل اتاق بازرگانی ایران سه سناریوی تازه از آینده اقتصاد ایران ارائه کرده است؛ سناریوهایی که از دلار ۱۱۵ هزار تومانی در حالت خوشبینانه تا جهش ۱۶۵ هزار تومانی و تورم بالای ۹۰ درصد در شرایط بدبینانه را ترسیم میکند.