انطباق: در روزهایی که بخش بزرگی از جامعه ترجیح میدهد سریالها و برنامههای خود را از پلتفرمهای نمایش خانگی تماشا کند، صداوسیما به جای بازنگری در سیاستهای محتوایی و مدیریتیاش، مسیر دیگری را برگزیده است؛ فشار برای محدود کردن رقبایی که توانستهاند با سلیقه مردم ارتباط برقرار کنند.
رویداد ۲۴ نوشت: بهتازگی پیمان جبلی، رئیس سازمان صداوسیما، در گفتوگو با رسانههای نزدیک به نهاد خود اعلام کرده است که به قوه قضائیه پیشنهاد داده تا پیش از صدور مجوز رسمی، هیچیک از مجموعههای نمایش خانگی اجازه انتشار نداشته باشند. جبلی میگوید که وزارت ارشاد آییننامه نظارت بر مجموعههای خودش که باید با هماهنگی و توافق صداوسیما تدوین میشد را هنوز کامل اجرا نکرده است. برایناساس صداوسیما گزارشهای تخلف را به دستگاه قضایی ارسال میکند. البته صداوسیما با استفاده از ابزارهای دیگر مثل قوانین دولت یا مصوبات شورایعالی فضای مجازی و امتیازگذاریها، کنترل محتوا را جدای از آییننامه تخلفات دنبال میکند.
این در حالی است که آییننامه تخلفات این حوزه هنوز در پیچوخم اداری میان وزارت ارشاد و ساترا باقی مانده و از نظر حقوقی، چنین تصمیمی مبنای روشنی ندارد.
صداوسیما در استدلالهای خود معمولاً از عباراتی مانند «ترویج خشونت»، «بیحجابی» یا «مصرف مشروبات الکلی» در آثار نمایش خانگی سخن میگوید، اما تجربه نشان داده است که دغدغه اصلی این رسانه نه محتوای آثار، بلکه از دست رفتن انحصاری است که سالها بر فضای تصویری کشور داشته است. مردمی که دیگر با برنامههای رسمی و فرمایشی ارتباط نمیگیرند، حالا به دنبال داستانهایی واقعیتر، با شخصیتهایی نزدیکتر به خودشان هستند؛ و این همان چیزی است که صداوسیما از آن میترسد.
در حالی که شبکههای خانگی توانستهاند بخشی از مخاطبان از دست رفته فرهنگ تصویری کشور را بازگردانند، به نظر میرسد برخی جریانها در صداوسیما و نهادهای همسو با آن، مأموریت دارند تا این پنجره کوچک تنفس فرهنگی را هم ببندند. مسأله آنها حمایت از محتوای سالم یا رعایت قانون نیست؛ موضوع، کنترل روایت است. صداوسیما نمیخواهد کسی جز خودش روایتگر باشد.
شاید وقت آن رسیده باشد مدیران صداوسیما به جای زمینهچینی برای برخورد قضایی با هنر و خلاقیت، از خود بپرسند که چرا دیگر کسی پای رسانهای که زمانی «ملی» خوانده میشد، نمینشیند.
